รอดไทร์ในยามคับขัน “เลือกเรียนผิด คิดจน(เกือบ)โดนไทร์”

สำหรับบล็อก “รอดไทร์ในยามคับขัน” ผู้เขียนจะพยายามรวบรวมปัญหาต่างๆที่ได้ประสบพบเจอในฐานะนักศึกษากฎหมาย ที่เรียนยืดเยื้อมาเจ็ดปี ปัญหาไม่ได้มีเรื่องเดียว แต่จะใช้วิธีการเขียนเรียบเรียงไปบทละหัวข้อปัญหา สำหรับบทแรกนี้จะเป็นเรื่องการเลือกคณะ ไม่ว่าจะเพราะกระแส ความอยากลองดี อิทธิพลจากครอบครัว หรืออะไรก็ตาม ตอนสมัครเอนทรานซ์ ข้าพเจ้าก็เลือกคณะนิติศาสตร์ ธรรมศาสตร์เพียงคณะเดียว เพราะคิดว่าคงเป็นสิ่งที่เหมาะสมที่สุดแล้ว ประสบการณ์ที่ได้รับรู้มาจากรุ่นพี่ส่วนใหญ่ไม่ใช่หลักสูตรในภาพรวมแต่เป็นการเรียนกฎหมายตัวแรกอัไนได้แก่แพ่งหลักทั่วไปอันเป็นวิชาพื้นฐานกฎหมาย และคนเฉื่อยๆแบบข้าพเจ้าที่แม้กระทั่งสมัครสอบเอนทรานซ์ยังต้องให้เพื่อนเตือนจึงไม่แปลกอะไรที่ไม่ทราบว่าสัดส่วนของวิชาทางแพ่งมีมากกว่าทางมหาชนที่ชอบเรียน เมื่อเข้ามาเรียน แพ่ง:หลักทั่วไป เป็นวิชาที่ปี1 หลักสูตร47 เป็นวิชากฎหมายเพียงวิชาเดียวที่ปี1 ต้องเจอในเทอมแรก สำหรับข้าพเจ้าในเวลานั้น เนื้อหาวิชาไม่ได้หนักเกินไป ไม่ได้รู้สึกว่ามันยากอะไร ตั้งใจเรียน ตั้งใจอ่านหนังสือ ขยันที่สุดในชีวิต และคิดว่าคะแนนคงออกมาดีแน่ๆ แต่ผลสุดท้ายกลับตกด้วยคะแนน 57% (ต้องได้60ขึ้นไป) สำหรับคนที่เคยเรียนเก่งมาตลอดโดยไม่เคยพยายามอะไรและลำดับคะแนนสอบเข้าเป็นอันดับ3คณะ เรื่องนี้ทำให้เสียเซลฟ์มาก เสียใจมากจนเทอมถัดมาไม่เข้าเรียนเลยเพราะไม่เห็นคุณค่าของความพยายามอีกต่อไป แต่ก็ยังสอบนิติกรรมสัญญาในเทอมสองผ่านมาได้ด้วยคะแนน 65/100 โดยเข้าเรียนไปเพียงสองสามครั้ง และอ่านหนังสือไม่กี่วัน “การสอบผ่านอาจเป็นความสำเร็จ แต่การสอบผ่านครั้งนี้ นับเป็นหายนะครั้งใหญ่ในชีวิต เพราะทำให้ข้าพเจ้าหมดศรัทธาต่อความพยายามโดยสิ้นเชิง และหลงคิดไปว่าจะเรียนกฎหมายรอดแน่ๆโดยใช้ความพยายามเพียงแค่นี้” และเมื่อเรียนปีสองที่ต้องเรียนวิชากฎหมายเป็นวิชาบังคับ 5 ตัวก็เริ่มเกิดอาการเบื่อหน่ายไม่เข้าเรียน ผลคือ ผ่านแค่ลิเมิดตัวเดียว แต่กว่าจะรู้ผล ก็เดือนกลางเดือนกุมภาพันธ์ที่ใกล้สอบเทอมสองแล้ว ค่อนข้างจะสายเกินแก้สำหรับเทอมสองที่ไม่ตั้งใจเรียนอีกเช่นกัน แล้วยิ่งเจอวิชาจำพวกเอกเทศสัญญาที่ไม่ชอบด้วยแล้ว ส่งผลให้เทอมนั้นตกหมดทุกตัว [...]